Blog van WCHV Bellingen

Blog van WCHV Bellingen

Het doel van deze blog

Op deze blog krijgt elk lid de mogelijkheid om zijn eigen wandelervaringen neer te schrijven en te delen met de andere leden van onze wandelclub. De extra motivatie hierbij is dat men op die manier elkaar kan aanmoedigen om te gaan wandelen en zo kan helpen de mooiere tochten op te sporen.

ARCHENNES 22 april 12

WandelervaringenPosted by Pol Clement 23 Apr, 2012 21:55:36

Vorig verslag werd het twijfelen tussen Geraardsbergen en Asse. Echter, grote wissselbeker evenementen laat ik liever links liggen en Eric verwittigde me dat de grote afstand in Asse ook niet dàt was. Dus richting Archennes, de mannen van AMI Grez Doiceau ontgoochelden me nooit tijdens hun zomertocht, dus met een goed gevoel de auto in.

Het werd weer een solo tocht, Patricia vindt blijkbaar de ware niet in Oman, ze zit daar intussen al 3 weken, Johan had een zwaar dineetje in de maag en Francis floreerde nog een keer op zijn afscheidsmatch voetbal.

Al snel na het verlaten van de prachtige startaccommodatie doken we een zanderige holle weg in, gevolgd door een 3 tal kilometer pure natuur. Prachtig. Via onverharde wegjes gingen we door een vakantiewijk (Val Fleuri) om zo over Florival in de kantine van Pecrot (in het kampioenenjaar 1993 van de reserven van AS Saintoise speelde ik hier ooit een match, evenals in Archennes, intussen zijn beide gefussioneerd) aan te komen. Van hieruit volgde een lus langs het meer van Pecrot (waar een vis- of zuipwedstrijd plaatsvond, het was me niet meteen duidelijk). Via een mooi stuk bos kwamen we terug aan de kantine. Van hieruit een lang stuk asfalt om via de taalgrens (afkijkers !) via Grez-Doiceau Huldenberg in te duiken. Rechts zag ik in de verte de uitbouw van Glaxo Smithkline, gelukkig doken wij links een schitterend natuurdomein in. Bos, holle wegen, heuvelende landschappen en ... regen à volonté. Een pracht stukje natuur om via Gastuche uit te komen aan een'bouloir' waar een KP georganiseerd werd. Snel mijn rugzak aan de dame van de kassa gegeven om de lus van 7 km langsheen de golf de Bercuit af te stappen. Een iets minder stukje (de andere stukjes waren werkelijk stiltegebied alom) omdat de express weg altijd hoorbaar was. Tja, we wonen rondom de hoofdstad, de adembenemende natuur kent ook zijn nadelen. Ondanks het gezoem werd het ook genieten van holle wegen, bos en open golvende landschappen, de leidraad van deze tocht.

Na de 2e KP in de ‘bouloir’ ging het nog een 3tal kilometer naar de zaal, overwegend langs asfalt. Voldaan want ik had een mooie wandeldag, een aanrader voor iedereen, op amper 45’ van onze deur. Snel een ‘super de Fagnes’ gedronken en huiswaarts.

De prestatie was iets minder dan de vorige week : 4 uur en 21 minuten op 28.8 kilometer, zo’n 6.6 gemiddeld, fanta, broodje, gesprekje met ‘ici le marcheur de Dinant’ en plaspauze inbegrepen. Het gladde parcours zal er zeker niet vreemd aan zijn.

Zondag is het rustdag, dinsdag 1 mei gaan we voor de 50 km Spa-Coo-Spa